Kadra

kadra maly da vinci

Jako rodzic i właściciel tego miejsca wiem jedno – nie zastąpimy mamy i taty  ale doskonała opieka, ciepło i wrażliwość tego miejsca nie będzie odbiegać od tego, co dają rodzice. Dołożymy wszelkich starań aby każdy wychowanek mógł w najszerszym zakresie korzystać z pobytu w naszej placówce.

Nasi opiekunowie posiadają wiedzę i praktykę w wychowaniu dzieci. To profesjonalny, doświadczony i wykształcony zespół, który regularnie pogłębia swoją wiedzę i doskonali umiejętności, uczestnicząc w licznych kursach/warsztatach/szkoleniach. Zespół jest zgrany i patrzy w tym samym kierunku – kierując się dobrem dziecka.

Podstawowym zadaniem opiekuna/nauczyciela w naszym żłobku/przedszkolu jest wspomaganie samodzielnych wysiłków wychowanków, wnikliwa i systematyczna obserwacja zarówno dzieci  jak i ich działań. Opiekunowie oraz wszyscy pracownicy żłobka/przedszkola tworzą klimat sprzyjający rozwojowi dziecka: nauki, koncentracji, samodzielności, pomocy innym, miłości, akceptacji, bezpieczeństwa i wzajemnego szacunku. Domowa i ciepła atmosfera sprzyja temu, by dziecko poczuło się jak w domu: swobodnie i bezpiecznie. Panie są osobami kreatywnymi, pozytywnie nastawionymi do świata, uśmiechniętymi z poczuciem humoru, czułymi, kochającymi przytulanie, rozmowy z dziećmi i wygłupy na dywanie. 😊

Poznajcie nas bliżej 🙂

Ciocia Aleksandra

W swoim życiu pełnię kilka ważnych ról. Jestem żoną i mamą. Od pewnego czasu także właścicielem wspaniałej placówki żłobka i przedszkola „Mały Da Vinci”. Jestem spełniona zajmując takie stanowisko jednak nie ze względu na jego rangę.Miałam pewną wizję na to miejsce. Moje marzenie zostało zrealizowane. Wraz z odpowiednio dobraną kadrą stoimy na straży aby każde dziecko i każdy rodzic czuł się u nas jak najlepiej. Służymy pomocą, wsparciem, dobrą radą, motywujemy i dbamy o rozwój oraz uśmiech na twarzach naszych podopiecznych. Posiadam odpowiednie kwalifikacje uprawniające mnie do zajmowania stanowiska kierownika i opiekuna. Kto zdążył mnie poznać – wie, iż nie bagatelizuje żadnego problemu – staram się poszukiwać rozwiązań. W pracy z dzieckiem kieruję się mottem: „Kluczem do edukacji jest przeżycie piękna” i to piękno pod każdą postacią, w każdym dniu i w każdej chwili  wraz z nauczycielami będziemy przekazywać dzieciom.

Ciocia Roksana

Prywatnie jestem szczęśliwą żoną i osobą, która kocha się śmiać i powodować uśmiech na twarzach innych. Ukończyłam studia licencjackie na kierunku wychowanie przedszkolne i edukacja wczesnoszkolna. Obecnie kończę naukę w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Janusza Korczaka w Warszawie na kierunku diagnoza i terapia pedagogiczna – jednocześnie zyskując tytuł magistra. Uwielbiam się rozwijać i stale poszerzać zakres swojej wiedzy. Nie przewiduję końca edukacji. Należę do grona osób, które uczą się całe życie i jest to dla mnie przyjemność. Pracuję z najmłodszymi od 5 lat. Jako nauczyciel staram się zaszczepiać w dzieciach potrzeby doświadczania i poznawania. Podejmuję działania, które pomagają dzieciom wierzyć w siebie i swoje możliwości. Naprowadzam ich aby sami odkrywali odpowiedzi na stawiane pytania. Praca z dziećmi od lat sprawia mi ogromną radość a ich uśmiech, osiągnięcia i rozwój jest dla mnie bezcenną motywacją. Zawodowe motto towarzyszące mi w pracy oddaje myśl Beaty Pawlikowskiej “Nie dawaj dzieciom gwiazdki z nieba, pozwól im nauczyć się latać , wtedy zobaczą, że za tym pierwszym niebem jest następne, a im mocniej będą musiały napracować się, żeby tam dolecieć, tym większa będzie ich radość po dotarciu do celu“. Jestem osobą bardzo pogodną, uśmiechniętą i pozytywnie nastawioną do życia. Kocham swoją pracę, gdyż w niej śmiechu nie ma końca a pomysły i myśli dzieci stale mnie zaskakują – zawsze pozytywnie.

Ciocia Marta

Jestem żywym przykładem szczęśliwej i spełnionej mamy dwójki dzieci. Moje pociechy zaszczepiły we mnie pasję do pracy z najmłodszymi. Pogłębiły we mnie moje wrodzone cechy jak bycie miłym, ciepłym, otwartym i cierpliwym człowiekiem. Dzięki temu mam zdolność zjednania się z każdym dzieckiem. Pracuję w ten sposób, by dziecko czuło się w mojej obecności jak najlepiej. Gdy obserwuję dziecko to – widzę jak do niego podejść i za nim podążać. Stale pogłębiam swoją wiedzę aby dawać dzieciom z siebie jak najwięcej. W pracy kieruję się mottem: „Dziecko ma prawo być sobą. Ma prawo do popełniania błędów. Ma prawo do posiadania własnego zdania. Ma prawo do szacunku. Nie ma dzieci – są ludzie”. Czuję ogromną satysfakcję i spełniam się żyjąc świadomością, że stawiam swoją cegiełkę w budowaniu przyszłego dorosłego. Zdając sobie sprawę, że przekazuje najcenniejsze wartości. W pracy z dziećmi najbardziej kocham towarzyszącą nam energię. Przy nich czuję, że żyję, ja motywuję ich a oni mnie – wzajemnie się napędzamy.